Γκλίτσες


Ισχύουν.. αλλα δεν τα ξέρω.. πρόσεξε γιατί ενώ τα εχω αφήσει κρεμαστά για καιρό παω εκπαιδευτικό και ανοίγουν κατω σκάνε
Τα ξύλα τα κόβουμε στην χάση του Φεγγαριού και ποτέ στην γέμιση γιατί τότε είναι γεμάτα υγρά. Η καλύτερη εποχή είναι ο Ιανουάριος και γενικότερα από Νοέμβριο και μετά μέχρι και Φλεβάρη, αλλά ποτέ την άνοιξη και το καλοκαίρι!.
 
Απ' την γκλίτσα ακόμα πιό δύσκολο να φτιαχτεί ήταν η "τέμπλα" ή "λούρος", ιδιαίτερα η τέμπλα για τις καρυδιές. Θυμάμαι στο χωριό κάποιοι είχαν τέμπλες σχεδόν πέντε - έξι μέτρα μήκος! Ξέρει κάποιος πώς και από τι ξύλο τις έφτιαχναν;

ΥΓ: Δεν αναφέρομαι στο τέμπλο της εκκλησίας!
Παλιότερα αν θυμάμαι καλά οι δικοί μου τις έφτιαχναν από κυπαρίσσι!
 
Θοδωρή πήρα τον πατερα μου και τον ρώτησα από ποια δέντρα εκοβαν και έφτιαχναν τις τεμπλες. Μου είπε ότι συνήθως γίνονταν από κυπαρίσσι, δάφνη ή και ελιά. Αν ήταν χοντρή την "ετρωγαν" λιγο με ένα ξυλοφα ή με ότι εργαλείο ειχαν για να την κάνουν πιο λεπτή, να φύγουν οι ροζοι και να την πιάνουν με τα χέρια τους για να ραβδιζουν ελιές και καρυδιές.
Είσαι ωραίος, ευχαριστώ! Έτσι πρέπει, να ρωτάμε τους παλιούς και να διαδίδουμε τη γνώση, αλλοιώς θα παέι χαμένη, και αυτή η γνώση είναι αληθινή πνευματική κληρονομιά των Ελλήνων.
 

Από το πανηγύρι πειρα μια μαγκούρα 2μετρη από ξύλο κρανιας οποίο δεν βγαίνει στην Πελοπόννησο... ήταν από Καρδίτσα ειπε ότι εκεί στα γύρω ορεινά βγαίνει η κρανια..
Λιγο τρίψιμο και θα της κάνω ένα σχέδιο Και θα γράψω και το όνομα μού.
 

Από το πανηγύρι πειρα μια μαγκούρα 2μετρη από ξύλο κρανιας οποίο δεν βγαίνει στην Πελοπόννησο... ήταν από Καρδίτσα ειπε ότι εκεί στα γύρω ορεινά βγαίνει η κρανια..
Λιγο τρίψιμο και θα της κάνω ένα σχέδιο Και θα γράψω και το όνομα μού.
Πολύ καλό ξύλο η κρανιά. Αυτοί που ασχολούνται, λένε ότι δεν ανοίγει καθόλου κάτω.
 
Πολύ καλό ξύλο η κρανιά. Αυτοί που ασχολούνται, λένε ότι δεν ανοίγει καθόλου κάτω.
κρανιά αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο στην Οδύσσεια, όπου η Κίρκη τάισε με καρπούς κρανιάς τον Οδυσσέα και το πλήρωμά του, αφού τους είχε μετατρέψει σε γουρούνια, (κ 242) Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Δούρειος Ίππος φτιάχτηκε από ξύλο κρανιάς. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο το κόκκαλο και χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτούν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια.[1]Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τα τόξα των Λυκίων ήταν φτιαγμένα από ξύλο κρανιάς.[2]

Από ξύλα Κρανιάς ήταν κατασκευασμένα και τα όπλα των Μακεδόνων. Ιδιαίτερα η Σάρισσα το μακρύ δόρυ των 5 και αργότερα 6 μέτρων μήκους, το οποίο εφηύρε ο Φίλιππος ο Β', πατέρας του Μ. Αλεξάνδρου..
Από το ίντερνετ το βρήκα.. ειναι ελαφρύ χοντρό και λυγίζει ενώ το Πουρναρι ειναι βαρύ και άκαμπτο.. είχε και μικρό με 2χαλα για πεζοπορία αλλά ήταν κοντά και δεν πήρα.
 
Top