Αλλαγη συμπεριφορας θηραματων



Βροχερος καιρος οποτε δεν εχει κυνηγι, κ λεω να
το φιλοσοφισουμε..
Ενα ωραιο κειμενο πριν 65 χρονια το οποιο κ θα παραθεσω παρακατω με εκανε να αναρωτηθω παρα πολλα..
Αν ολα αυτα συνεβεναν τοσα χρονια πισω κ σε μια εποχη που για να ριξει καποιος "στο φτερο" επρεπε να ειχε λεφτα κ να του περισσευαν πραγμα πολυ δυσκολο,να μην μιλησουμε καν για μακρινες βολες κ αβεβαιες ως προς το αποτελεσμα...
Παμε στο σημερα:
Ενα μεγαλο παραδειγμα ειναι τα τσιχλοκοτσυφα
ενα κυνηγι που δεχεται κ την μεγαλυτερη "πιεση"..
Παρα πολλοι οι κυνηγοι των κ οι περισσοτεροι με μεγαλη σπαταλη φυσιγγιων,πραγμα που σημαινει οτι αφου την βλεπει το ματι μας την κοβει κ το οπλο μας..ολα αυτα εβαλαν κ με την παροδο των χρονων σε συναγερμο κινδυνου τα πουλια,ακομη κ τα νεα πουλια το εχουν στο "αιμα τους"πλεον...
Θυμαμε καποια χρονια πισω να πιανω τα απογευματινα απο της τρεις το μεσημερι, κ με την πρωτη τουφεκια που εριχνα,ανεβεναν κ τα περισσοτερα πουλια της μερας,και μετα ανα διαστηματα εως κ το σουρουπο που περναγαν κυριως τα κοτσυφια..
Τωρα δεν θα περασουν παρα ελαχιστες σαιτες το σουρουπο..βεβαια δεν εχει κ τις τσιχλες που ειχε αλλωτε,αν ομως αποφασιζαν να πανε προς την κουρνια σιγουρα θα ριχναμε περισσοτερες τουφεκιες..
Στα περπατητα παλαιοτερα με μια μετρα εφευγαν ολα τα πουλια απο τον θαμνο,αντε κ μια δευτερη..
Σημερα τα ακους μεσα κ αρνουνται να πεταξουν,πρεπει να πεσει η πετρα πανω τους..
Περσι βλεπουμε εναν κοτσυφα να μπενει σε ενα μικρο θαμνακι,τον βαζουμε αναμεσα κ πεταμε πετρες..μα τι διαολο αφου δεν εφυγε..απο τα πολλα κανει ενα αλμα κ καθετε σε ενα ξερο απο πανω κ μας κοιταγε σαν να μην συμβαινει τιποτα κ ειμασταν στα πεντε μετρα απο αυτον..πεταω πετρα στο κλαρι κ βουταει με ταχυτητα μπροστα απο εμας σαν τρυγονι ενα με το χωμα..γιατι αραγε δεν επελεξε να φυγει στην ευθεια που καθοταν,η να βγει αριστερα,δεξια...ηταν κατι που δεν ειχα ξαναδει..
Περπατητο σε μεγαλους "φραχτες"απο θαμνους κ τα πουλια φευγουν ευθεια μπροστα,κ καποια επιλεγουν να φτασουν ποδαρωνοντας η κανοντας αλματα απο κλαδι σε κλαδι προς την αλλη ακρη για να φυγουν με μεγαλυτερη ασφαλεια..
Θυμαμε καποτε εψαχνα στους ασπαλαθους να βρω εναν κοτσυφα κ μεσα απο "τα χερια μου" πεταχτηκε μια μπεκατσα κ με αιφνιδιασε,ισα κ προλαβα κ τις εριξα μια χωρις να την παρω..
Μετα απο δυο μερες πηγα παλι εκει..η μπεκατσα σηκωθηκε λιγο πιο κατω απο το σημειο που την ειχα βγαλει κ πανω απο 30μ μακρια απο εμενα..ποια η μπεκατσα?..φαντασου να ειχα κ σκυλο ειπα.....ποσες αραγε εχουν φυγει μπροστα απο κυνηγους κ σκυλια χωρις να παρουν χαμπαρι..
Το θηραμα απο παντα ηταν πονηρο.. απλα τωρα εχει παραγινει για να καταφερει να επιβιωσει..
Κ ειμαι σιγουρος οτι ηταν το ιδιο πουλι,κ ολα αυτα με μια τουφεκια(αν ειχε ξανατουφεκιστει απο αλλον σιγουρα δεν θα με αφηνε να την πλησιασω τοσο κοντα την πρωτη φορα..).
Νομιζω οτι ολοι οι κυνηγοι ασχετως απο το τι κυνηγαει ο καθενας εχουν διαπιστωσει αναλογες συμπεριφορες..



 
Last edited:
Πάρα πολύ ωραίο θέμα. Όχι μόνο για τις αλλαγές αλλά και τις δεδομένες συνήθειες και γενικότερα τη συμπεριφορά. Θα βοηθήσει συνολικά στην οργάνωση του κυνηγιού,την πρόγνωση με βάση μια σειρά παράγοντες. Καιρικές συνθήκες, έλλειψη τροφής κλπ παίζουν ρόλο,και όχι μόνο...
Δεύτερη μέρα Χριστουγέννων φέτος και ο τόπος που επισκέπτομαι λίγα πουλιά και τοπιαρικα. Τα βουνά χιονισμένα αρκετά και το καλαμπόκι καθαρό. Όχι μόνο πέσαν πουλιά αλλά και ο τρόπος που έπεφταν εκείνη την ημέρα για φαίνεται ήταν κάπως διαφορετικός. Βρέθηκα στη μέση του πουθενά χωρίς καμία κάλυψη να τουφεκαω φασσες και στα 20 μέρα,μέρα με έντονο βορια . Τα πουλια ήταν αποφασισμένα για τροφή και η συμπεριφορά έδειχνε πως ρίσκαραν κάθε κίνδυνο. Πολλές απ' αυτές κλαρωναν και μπροστά μου. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην είχα γίνει αντιληπτός. Δεν ξέρω από που κατέβηκαν αυτά τα πουλιά. Η φάσσα έχει το ένστικτο του κινδύνου από τη φύση της,οστοσο πιστεύω πως τα πουλιά αυτά δεν είχαν κινδυνέψει ποτέ από άνθρωπο,ίσως να μην είχαν συναντήσει ποτέ και τουφέκια το ιδιο
 
Περιοχή
Ιωάννινα
Όνομα
Κώστας
Ωραίο θέμα Τάσο.
Τα τσιχλοκότσυφα όντως έχουν γίνει πολύ πονειρά και όπως λες δεν σηκώνονται με τίποτα και πάνε ποδαράτα μεσα στα βάτα. Και η μπεκάτσα έχει αλλάξει συνήθειες πολλές και φέρσιμο. Για τη φάσσα δεν θα το έλεγα....κυρίως η πείνα την οδηγεί σε περίεργες συμπεριφορές...όπως λέει και ο πατέρας μου
''η πείνα είναι κακός σύμβουλος''
Γενικά τα θηράματα πιέζονται πολύ, όλες τις μέρες, όλες τις ώρες, σε όλες τις αποστάσεις .... σταματάνε να νιώθουν ασφάλεια οπότε προσαρμόζονται για να επιβιώσουν στα νέα δεδομένα.
 
Top